İstanbul Fabrika Yıkımı, Toplu Hurda ve Bakır Alımı

İstanbul fabrika yıkımı: metalin tartıya girip değere döndüğü nokta

Bir tesisi yıkmak, dışarıdan bakınca yalnızca betonun ve çeliğin indirilmesi gibi görünür. Oysa hurda pazarı bu kadar derin bir şehirde asıl mesele, o binanın içinden çıkan demirin, bakırın, alüminyumun ve paslanmaz çeliğin ne kadar tuttuğudur. Ardasan işe bu gözle bakar: bir fabrika daha ayakta dururken içindeki metal tonajını okur, sökümü bu değeri bozmayacak biçimde kurgular ve çıkan malzemeyi tartıya vurup nakde çevirir. İstanbul fabrika yıkımı talebinin arkasında çoğu kez bir kapanış, bir adres değişimi ya da makine yenileme kararı yatar. Bizim işimiz, o kararı tesis sahibinin cebine en az zararı verecek biçimde kapatmaktır. Çünkü doğru yönetilen bir yıkımda çıkan metal, maliyeti karşılayan bir gelire dönüşebilir; kötü yönetilen bir yıkımda ise aynı metal, molozun altında kalıp değerini kaybeder.

İstanbul, Türkiye imalatının en yoğun toplandığı yerdir ve ülke ihracatının kayda değer bir bölümü buradaki fabrikalarda üretilir. İkitelli OSB, İstanbul Tuzla OSB, Dudullu OSB, İstanbul Deri OSB ve Beylikdüzü OSB hattındaki binlerce tesis tekstil ve hazır giyim, metal ve makine, kimya ile otomotiv yan sanayisinde çalışır. Bu yoğunluğun bir de görünmeyen avantajı vardır: yıkımdan çıkan hurdayı emecek döküm ve ergitme kapasitesi de aynı şehrin içindedir. Metal, kamyona yüklendikten kısa süre sonra bir ergitme ocağının önünde olur. İşte bu yakınlık, tonajın paraya dönme süresini kısaltır, stok riskini azaltır ve İstanbul fabrika yıkımı işlerini başka birçok ile kıyasla ekonomik olarak avantajlı kılar. Bu avantajı en iyi kullanan taraf, hurdayı yıkımın bir yan ürünü değil, işin ekonomisinin merkezi olarak gören firmadır.

Çıkan metal nasıl sınıflanır, neden ayrı toplanır?

Hurdanın karışık mı yoksa ayrıştırılmış mı teslim edildiği, elinize geçecek rakamı belirleyen ilk faktördür. Sac ve profil demiri bir fiyattan, elektrolitik bakır bambaşka bir banttan, alüminyum doğrama ile paslanmaz proses ekipmanı ise kendi kategorilerinden işlem görür. Bu dört kalem aynı çöp konteynerine atıldığında, en pahalı metal en ucuz kalemin fiyatına gitmiş olur. Söküm sırasında bakır kabloyu ayrı bir kasaya, alüminyum profili ayrı bir yığına, paslanmaz tankı ise kendi alanına koymak; ilk bakışta zaman kaybı gibi görünse de sonuçta tonaj başına değeri belirgin biçimde yükseltir. Ümraniye ve Sancaktepe çevresindeki orta ölçekli metal atölyelerinde bu ayrımın getirdiği fark, çoğu projede küçümsenmeyecek bir tutara ulaşır. Ardasan bu yüzden hurda alımı sürecini enkaz aşamasında değil, daha söküm başlarken devreye alır.

Ayrıştırmanın bir de temizlik boyutu vardır: temiz metal, kirli metalden hep daha çok kazandırır. Kablonun bakırı yalıtımından soyulduğunda, elektrik motorunun sargısı demir gövdesinden ayrıldığında, paslanmaz tanka yapışık conta ve bağlantı boruları söküldüğünde kilogram başına değer artar. Bu ek işçilik, güncel metal fiyatlarında doğrudan karşılığını bulur. Kimi firma bu emeği harcamaz ve hurdayı toptan “karışık demir” olarak satar; bu, tesis sahibinin cebinden çıkan sessiz bir kayıptır. Ardasan sahada bu emeği harcar, çünkü hurda alımı geliri sonuçta İstanbul fabrika yıkımı bedelinden düşülecek kalemdir. Yani metal için harcanan her doğru işçilik, doğrudan müşterinin ödeyeceği net rakamı aşağı çeker.

Mahsup mantığı: yıkım bedelinden ne düşülür?

Ardasan teklifi, tek bir kaba rakam olarak değil, iki kalemin dengesi olarak kurulur. Bir tarafta yıkımın, sökümün ve enkaz kaldırmanın maliyeti; diğer tarafta tesisten çıkacak metalin değeri vardır. İkinci kalem birinciden düşülünce ortaya net bedel çıkar. Metal yoğun bir tesiste bu mahsup o kadar belirgin olabilir ki, yıkım maliyetinin önemli bir bölümü hurdayla karşılanır; enerji altyapısı ve makine parkı zengin bazı projelerde denge tümüyle müşteri lehine döner. Bu şeffaflık, işi soyut bir rakama bakarak değil, gerçek metal değerine bakarak karara bağlamanızı sağlar. Sonunda “ne yıkıldı, ne çıktı, ne mahsup edildi?” sorusunun tek bir tabloda yazılı cevabı olur ve karar bu tablo üzerinden verilir.

Mahsubun güveni tartımdan gelir. Çıkan her yük kantarda tartılır, tartım fişi kesilir ve sınıf bazında dökümü müşteriye verilir. Kurumsal bir firma için bu belgeler yalnızca bir teyit değil, fabrika kapanışını muhasebeleştirirken kullanılacak resmî dayanaktır. Başakşehir’deki bir üretim tesisinin devri sırasında, ayrılan demirin ve bakırın kilogramına kadar belgelenmesi hem alıcıyla yapılan görüşmeyi kolaylaştırır hem de ileride bir denetimde soru işareti bırakmaz. Ardasan bu yüzden tartımı gizlemez; açık kantarda, müşterinin gözü önünde ve fişli biçimde yapar. Rakamın nereden geldiğini göremediğiniz bir mahsup, mahsup değil tahmindir; biz tahmini değil belgeyi tercih ederiz.

Bakır: bütçenin dengesini tek başına çeviren metal

Bir üretim tesisinde bakırın en çok biriktiği yerler bellidir: trafo merkezleri, ana dağıtım panoları, elektrik motorları ve kablo galerileri. Enerji altyapısı sökülürken çıkan yalın bakır, kablo bakırı ve trafo sargısı, çoğu projede metal gelirinin en kıymetli dilimini oluşturur. Bu nedenle bakır alımı tarafını asla aceleye getirmeyiz. Kablo, yalıtımından ayrılır; bakır sınıfına göre tartılır ve güncel endeksli fiyattan değerlendirilir. Elektrik altyapısı zengin bir tesiste bu kalem, İstanbul fabrika yıkımı bütçesinin dengesini tek başına değiştirebilir. Bu yüzden trafo binasının ve pano odasının sökümü, işin “en son, nasılsa hurdaya gider” denilen kısmı değil; tam tersine en özenli planlanan aşamasıdır.

Bakırın miktarı sektöre göre de değişir. Otomotiv yan sanayisinde robot hücreleri ve pano yoğunluğu, kimya tesislerinde ise motor ve pompa sayısı bakır çıktısını yukarı çeker; tekstil tesislerinde ise motorlar ve dağıtım hatları belirleyicidir. Ardasan keşif sırasında bu haritayı çıkarır: hangi bölümde ne kadar bakır var, hangi kablo galerisi ne getirir, hangi trafo hangi sınıfta değerlenir. Böylece bakır alımı beklentisi teklife baştan yansır ve müşteri, işin gerçek ekonomisini kâğıt üzerinde önceden görür. Sürprizi seven bir sektör değil bu; herkes rakamı baştan bilmek ister.

İstanbul hurda pazarının coğrafyası

İstanbul’un yıkımı ekonomik kılan en büyük gücü, hurdayı işleyecek altyapının şehrin içinde olmasıdır. Tuzla, Kartal ve İkitelli çevresindeki döküm ve ergitme tesisleri, çıkan demiri ve paslanmazı hızla emer; bu da tonajın stokta bekleme süresini, dolayısıyla riskini azaltır. Anadolu yakasında Tuzla ve Dudullu ağır metal işleme yoğunludur, buradan çıkan hurda daha çok makine, tezgâh ve çelik konstrüksiyon kaynaklıdır. Avrupa yakasında Beylikdüzü ve Başakşehir hattı ise depo, lojistik ve tekstil ağırlıklıdır; buradan çıkan metal çoğunlukla raf sistemleri, çelik çatı ve konstrüksiyon demiridir. Yani şehrin iki yakası, hem yapı stoku hem metal profili bakımından birbirinden ayrışır ve bu ayrışma teklifi doğrudan etkiler.

Bu coğrafi fark, hurdanın taşınma lojistiğini de belirler. Bir yükün döküm sahasına ya da ergitme tesisine olan mesafesi, sefer maliyetini ve dolayısıyla net getiriyi etkiler. Uzağa taşınan bir tonaj, nakliyede değerinin bir kısmını eritir. Ardasan bu yüzden çıkan metali en yakın ve en doğru alıcıya yönlendirmeyi planlar; amaç, tonajın değerini yolda kaybetmemektir. İşte bu ince hesap, İstanbul’u hurda tarafında rekabetçi kılan asıl unsurdur ve deneyimli bir ekiple deneyimsiz bir ekip arasındaki farkı buradaki kararlar belirler.

OSB’ye göre değişen hurda çıktısı

Her organize sanayi bölgesi farklı bir metal profili üretir. İkitelli OSB’de tekstil, ambalaj ve karışık imalat yoğundur; buradan çıkan hurda genellikle hafif çelik, sac ve elektrik tesisatıdır. İstanbul Tuzla OSB’de ağır makine ile kimya-boya tesisleri hâkimdir; burada döküm parçaları, paslanmaz proses ekipmanı ve ağır konstrüksiyon öne çıkar. Dudullu OSB’de metal ve mobilya atölyeleri çoğunluktadır; buradan gelen malzeme ölçekli ama çeşitlidir. İstanbul Deri OSB tarafında ise proses hatları, paslanmaz tanklar ve pompa grupları dikkat çeker. Ardasan bu farkları bildiği için her bölgeye, o bölgenin metal karakterine uygun bir fabrika sökümü planıyla girer; tek tip bir şablon, İstanbul’un bu çeşitliliğinde para kaybettirir.

Söküm sırasının hurda değerini nasıl koruduğu da tam bu noktada belirleyicidir. Yeniden satılabilir bir tezgâhı özensizce hurdaya göndermek doğrudan para kaybıdır; tersine, hurda olması gereken bir konstrüksiyonu “belki lazım olur” diye bekletmek de sahayı meşgul eder ve takvimi uzatır. İyi bir fabrika sökümü, bu ayrımı sahada, parça parça yapar. Değerli olan ayrılır, ikinci el değeri olan korunur, gerisi sınıfına göre tartıya gider. Bu ayrım masabaşında değil, ekipmanın başında, deneyimle verilir; bir parçanın revizyonla satılabilir mi yoksa hurda mı olduğunu ancak onu daha önce çok görmüş bir göz bilir.

Ruhsat, izin ve belgelendirme sahanın parçasıdır

İstanbul’da bir yıkımın en çok geciktiği yer çoğu zaman saha değil, masadır. Yıkım ruhsatı ilgili ilçe belediyesinden alınır; bina türüne göre riskli yapı tespiti, abone iptalleri (elektrik, su, doğalgaz) ve atık taşıma sözleşmeleri gerekir. Endüstriyel tesislerde buna çevre izinleri ve tehlikeli atık beyanı eklenir. Ruhsat gelmeden sökümün başlaması, işin mühürlenmesi demektir ki bu hem para hem zaman kaybıdır. Ardasan bu evrak zincirini müşteriyle birlikte yürütür; hangi belgenin hangi kurumdan, hangi sırayla alınacağını bilmek İstanbul’da takvimi haftalarca kısaltır. Kâğıt işi, sahanın dışında bir formalite değil; işin görünmeyen ama belirleyici ayağıdır.

Belgelendirme, hurda ekonomisinin de bir parçasıdır. Yıkımdan çıkan inert moloz ile tehlikeli atık ayrı kodlarla taşınır ve lisanslı sahalara dökülür; bunun izi atık taşıma irsaliyeleriyle tutulur. Metal tarafında ise tartım fişi ve mahsup dökümü aynı işlevi görür. Bu belgeler bir araya geldiğinde, tesisin “temiz ve hesabı kapalı” biçimde bırakıldığının kanıtı oluşur. Kurumsal firmalar için bu evrak zinciri, ilerideki bir satış, devir ya da denetimde doğrudan bir güvence kalemine dönüşür.

Yoğun kent dokusunda iş güvenliği

İstanbul’da yıkım çoğu zaman komşu binaların, işleyen yolların ve altyapının hemen yanında yapılır. Bu da iş güvenliğini teorik bir başlık olmaktan çıkarıp sahanın merkezine koyar. Toz kontrolü için sulama, çevreye kontrolsüz parça sıçramasını önleyen perde ve brandalar, yönlendirilmiş mekanik yıkım ve gerektiğinde aşamalı söküm devreye girer. Yüksek yapılarda ve dar parsellerde vinç ile makaslı platformun konumlandırılması sahaya göre planlanır. Amaç net: fabrika sökümü ve yıkım tamamlanırken ne çalışan ne de çevredeki yapılar risk altına girsin. Metalin değerini korumak önemlidir; ama hiçbir tonaj, bir güvenlik ödününü haklı çıkarmaz.

Enkazın ekonomisi: hafriyat ve geri dönüşüm

Metal ayrıldıktan sonra geriye inert moloz kalır ve burada devreye hafriyat girer. İstanbul’da molozun kaldırılması bir lojistik problemidir: lisanslı döküm sahalarının uzaklığı, trafik ve çalışma saati kısıtları sefer planını zorlar. Ardasan enkaz seferlerini yoğun trafiğe takılmayacak saatlere yayar ve molozu ruhsatlı alanlara yönlendirir. İyi kurgulanmış bir hafriyat planı hem maliyeti düşürür hem de parselde yığılmayı önleyerek yıkım takvimini hızlandırır. Saha bir yandan boşalırken diğer yandan molozun düzenli tahliye edilmesi, işin akışını kesintisiz tutar.

Geri dönüşüm tarafı ise İstanbul’un güçlü olduğu bir alandır. Cam, plastik, ahşap ve kablo yalıtımı ayrı toplandığında hem bertaraf maliyeti düşer hem de çevre mevzuatına uyum sağlanır. Metal dışı bu kalemlerin ayrıştırılması, kurumsal firmalar için sürdürülebilirlik raporlaması açısından da değer taşır. Böylece bir yıkım projesi, sadece bir yıkım olmaktan çıkar; malzemenin büyük bölümünün ekonomiye geri döndüğü bir dönüşüm sürecine evrilir. İyi ayrıştırılmış bir sahadan geriye çöp değil, sınıflandırılmış kaynak kalır.

Şeffaf raporlama neden İstanbul’da fark yaratır?

Büyük şehirde iş, çoğu zaman birden fazla tarafın aynı anda izlediği bir süreçtir; mülk sahibi, işletmeci, alıcı firma ve muhasebe birbirinden farklı sorular sorar. Bu yüzden yazılı iz bırakmak bir lüks değil, gerekliliktir. Ardasan tartım fişini, sınıf bazlı hurda dökümünü, atık taşıma irsaliyelerini ve mahsup tablosunu müşteriye teslim eder. Bu belgeler, tesisin temiz ve hesabı kapalı biçimde bırakıldığının kanıtıdır; bir devir ya da satış sürecinde pazarlık masasında sizin lehinize çalışır. Kısacası şeffaflık, İstanbul gibi büyük ölçekli işlerin döndüğü bir pazarda güvenin para karşılığıdır.

Tüm bu başlıklar aslında tek bir bütünün parçalarıdır: bir tesisi güvenli, ekonomik ve belgeli biçimde dönüştürmek. Ardasan’ın farkı, yıkımı, sökümü, hurdayı, bakırı ve enkazı ayrı taşeronlara bölmeden tek elden yönetmesidir. Söküm hangi sırayla yapılırsa hurda en yüksek değeri verir; bunu hem söküm hem hurda ekibi bilir, çünkü ikisi aynı planın parçasıdır. Enerji altyapısı sökülürken bakır alımı geliri hesaba katılır, enkaz kaldırılırken hafriyat rotası önceden çizilir. Bu bütünlük hem takvimi kısaltır hem de sürpriz maliyetleri baştan eler.

Sektöre göre değişen söküm ekonomisi

İstanbul sanayisinin çeşitliliği, her tesisin farklı bir metal ve risk profili taşıması demektir; bu yüzden İstanbul fabrika yıkımı planı sektöre göre ayrışır. Bir tekstil tesisinde iş; dokuma ve örme hatlarının sökümü, boyahane bölümünün kimyasal ve atık su hattı yönetimi, buhar kazanı ile kompresörün demontajı ve sandviç panel ayrımı üzerine kuruludur. Buradan çıkan metal çoğunlukla hafif çelik, motor ve dağıtım hattıdır; değer, çok sayıda küçük kalemin doğru toplanmasından gelir. Boyahane tarafında kimyasal kalıntı yönetimi öne çıktığı için, söküm sırası burada aynı zamanda bir güvenlik meselesidir. Aynı binayı standart bir depoymuş gibi yıkmaya kalkmak, hem riski hem kaybı büyütür.

Metal işleme tesislerinde tablo değişir: pres, CNC, torna ve döküm ocaklarının taşınması, zemine ankastre makinelerin sökümü ve ağır kaldırma öne çıkar. Burada asıl mesele, yeniden satılabilir bir tezgâhın hurdaya karışmamasıdır; bu ayrım, hurda alımı gelirinin yanında ayrı bir ikinci el değeri yaratır. Kimya ve galvaniz tesisleri ise en dikkat isteyen gruptur; asit banyoları ve kaplama hatları boşaltılıp nötralize edilmeden hiçbir söküm başlamaz. Bu tesislerden çıkan paslanmaz proses ekipmanı yüksek değerlidir, ama önce güvenli tahliye gelir. Ardasan bu üç senaryoda da tek bir şablonu değil, tesise özgü bir fabrika sökümü akışını uygular; çünkü İstanbul’da iki tesis birbirine benzemez.

Keşiften teslime: bir projenin akışı

Bir İstanbul fabrika yıkımı projesi her zaman ücretsiz saha keşfiyle başlar. Ekip tesisi yerinde görür; yapının ölçüsünü, kat sayısını, taşıyıcı sistemini, makine parkını, enerji altyapısını ve çıkması muhtemel metal tonajını değerlendirir. Bu keşif sağlıklı bir teklifin temelidir; telefonda ya da fotoğrafla verilen tahmini rakamlar çoğu zaman sahada değişir ve müşteri için sürpriz üretir. Keşif sonrası, yıkım–söküm–hafriyat kalemlerini ve hurda mahsubunu içeren yazılı bir teklif sunulur; böylece işin başında hem maliyeti hem geliri aynı sayfada görürsünüz.

Teklif onaylandığında ruhsat ve izin süreci başlar; bu adım tamamlanmadan sahaya girilmez. Ardından değerli malzeme ve ekipmanın sökümü, enerji altyapısının ayrılması ve ana yıkım gelir; en sonda hafriyat, saha temizliği ve belgelerin teslimi yapılır. Her aşamada müşteri bilgilendirilir. İstanbul fabrika yıkımı sürecinin bu düzenli akışı, işi hem öngörülebilir hem de denetlenebilir kılar; ne yapıldığı, ne çıktığı ve mahsubun nasıl işlediği adım adım kayda geçer. Böylece süreç, tek bir kişinin hafızasına değil, belgeye dayanır.

Fiyatlandırmada İstanbul’un avantajı burada bir kez daha devreye girer: güçlü hurda pazarı sayesinde çıkan metalin değeri yüksek olduğunda, İstanbul fabrika yıkımı maliyetinin önemli bir kısmı metal geliriyle karşılanır. Metal yoğunluğu fazla bir tesiste net maliyet ciddi biçimde düşebilir. Bu yüzden teklif tek bir rakam olarak değil, “yıkım bedeli eksi hurda mahsubu” şeffaflığıyla sunulur; kararınızı tahmin üzerinden değil, gerçek rakamlar üzerinden verirsiniz.

Hurdaya gitmeden önce: ikinci el ekipmanın değeri

Her metal parçası doğrudan ergitmeye gitmek zorunda değildir. Bir tesiste bakımlı bir kompresör, revizyonla çalışır durumdaki bir jeneratör ya da güncel bir CNC tezgâhı, hurda fiyatının çok üzerinde bir ikinci el değeri taşıyabilir. Bu ayrımı görmek, İstanbul’un canlı ikinci el makine pazarını yakından tanımayı gerektirir; her tezgâhın revizyonla mı satılacağı yoksa hurdaya mı gideceği, onu daha önce çok görmüş bir gözün kararıdır. Ardasan keşif sırasında bu kalemleri ayrı işaretler; ergitmeye göndermeden önce satılabilir olanı ayrı bir listede toplar. Böylece İstanbul fabrika yıkımı ekonomisi iki katmanlı hale gelir: bir yanda sınıflandırılmış metal geliri, diğer yanda çalışır ekipmanın ikinci el getirisi. İkisi aynı tabloda toplandığında, teklifin müşteri lehine dengesi daha da belirginleşir ve tesis sahibi çoğu zaman beklediğinden iyi bir rakamla karşılaşır.

Kısmi söküm senaryoları da bu mantığın parçasıdır. Bazı tesisler tümüyle yıkılmaz; yalnızca bir hattın kaldırılması, bir bölümün boşaltılması ya da makinelerin başka bir adrese taşınması istenir. Bu durumda iş, yıkımdan çok kontrollü demontaja ve taşımaya döner; sökülen ekipman zarar görmeden paketlenir ve yeni yerine kurulmaya hazır teslim edilir. Ümraniye’den Tuzla’ya bir hat taşınması ile bir binanın tümüyle indirilmesi, bambaşka planlar gerektirir. Ardasan bu esnekliği sunar; ister anahtar teslim bir yıkım, ister makinelerin korunduğu bir taşınma olsun, planı ihtiyaca göre kurar. Metalin değeri, ekipmanın durumu ve sahanın koşulları bir araya getirilip tek bir çözümde toplanır. Detaylı bir keşif ve mahsuplu teklif için, işin tamamını tek muhatapla yürütmek üzere bize ulaşabilirsiniz.

Sık sorulan sorular

Yıkımdan çıkan hurda kime ait olur? Sözleşmeye göre belirlenir. Ardasan’ın olağan modeli, çıkan metalin değerini yıkım bedelinden düşerek mahsuplaşmaktır; yani hurda geliri doğrudan sizin lehinize hesaba katılır. Metal yoğun tesislerde bu, net maliyeti ciddi biçimde aşağı çeker ve bazı projelerde dengeyi tümüyle sizin lehinize döndürür. Farklı bir kurgu tercih ederseniz, hurdanın peşin bedelle satın alınıp yıkımın ayrı faturalandırıldığı bir model de mümkündür; hangi yolun sizin için avantajlı olduğunu keşif sonrası birlikte netleştiririz.

Tartım nasıl yapılır, güvenilir mi? Çıkan her yük açık kantarda tartılır ve tartım fişi kesilir. Sınıf bazında (demir, bakır, alüminyum, paslanmaz) döküm yazılı verilir. İsterseniz tartıya bizzat tanık olabilirsiniz; süreç kapalı kutu değildir, rakamlar belgeye dayanır.

Bakırın fiyatı neye göre belirlenir? Bakır, güncel uluslararası metal endeksine ve sınıfına (yalın bakır, kablo bakırı, sargı) göre değerlenir. Yalıtımdan ayrıştırılmış temiz bakır, karışık kabloya kıyasla belirgin biçimde yüksek fiyat alır; bu yüzden ayrıştırma boşuna bir emek değildir.

Keşif ve teklif ücretli mi? Hayır. İstanbul’un her ilçesindeki tesisler için saha keşfi ve yazılı teklif ücretsizdir. Teklif; yıkım, fabrika sökümü, hafriyat kalemlerini ve hurda mahsubunu birlikte içerir, böylece kararınızı tam bir tablo üzerinden verirsiniz.

İş kaç günde biter? Tesisin ölçüsüne, taşıyıcı sistemine ve metal yoğunluğuna göre değişir. Keşif sonrası size hem süre hem de mahsuplu bedel için gerçekçi bir aralık sunulur; böylece telefonda verilen tahmini rakamların sahada değişmesinin önüne geçilir.

Nasıl başlarım? 0535 844 50 40 numarasından ulaşmanız yeterli. Ekip tesisi yerinde görür, metal tonajını ve çıkacak fabrika yıkımı mahsubunu değerlendirir ve yazılı teklifi hazırlar; işin tamamını tek muhatapla yürütürsünüz.

İlgili hizmet ve bölge sayfaları

• Fabrika Yıkımı
• Fabrika Sökümü
• Hurda Alımı
• Bakır Alımı
• Hafriyat
• Geri Dönüşüm
• Türkiye Hizmet Ağı
• Kocaeli Fabrika Yıkımı
• Tekirdağ Fabrika Yıkımı
• Bursa Fabrika Yıkımı